Schreeuw het uit

Schreeuw het uit

Niet goed genoeg. Eigenlijk zelfs ietwat op het irritante af.  Ik heb het gevoel dat ik dat ben. Voor jou. Een onfijn gevoel dat ik eigenlijk maar lastig ben. Ik probeer het echt goed te doen. Los te laten. Luchtig oppervlakkig te zijn. En dat lukt me ook best aardig, vind ik zelf. Ik word steeds beter in het wegstoppen van de dingen die ik niet wil, niet kan, niet mág voelen. Prima, is voor mezelf ook stuk rustiger zo. Je houdt er een wat vlakker, oninteressanter persoon aan over, maar hey, je kunt niet alles hebben toch? Voor mij is het even slikken en goed oefenen, maar zelfs loslaten kun je leren. Blijkbaar.
Maar soms hè, soms zou ik je aan je oren naar me toe willen trekken en er dan heel hard in willen schreeuwen. Heel hard. Wáárom?? Wáárom kun je nu niet eens één verdomde rotkeer zeggen wat je écht vindt??? Wat jóuw gevoel is? Wat je écht wil? Waarom kun je niet gewoon eens eerlijk en open zijn? Zég het dan?!? Zég wat je op je hart hebt. Wat je verwart. Wat je voelt. Waar je van droomt. Wat je van jouw leven wil. Wat je van mij wil. En niet wil. Waar je naar smacht. Wat je wilt weten. Wat jou beweegt. Wat je nog aan mij vindt. Of gewoon niet vindt. Schreeuw het uit!! En dan het liefst zo dat IK het ook nog kan horen. Of lezen, nog beter. Ik ben nu eenmaal een mens van het geschreven c.q. getypte woord.
Lange stiltes. Bijnablokkades. Korte nikszeggendheden. Zo nu en dan een flinterdunne uiting. Sorry, maar ik red het er echt niet meer mee. Dan heb ik nog liever gewoon niks meer. In de zwarte, gapende leegte zelf rondzwemmen is altijd nog beter te behappen dan het aan een breekbaar draadje boven die leegte bungelen. Ach toe. Vertel het nou eens. Ik weet wel wat ik zou willen horen maar ik heb geen idee wat jij überhaupt ooit nog kwijt wil. Wees een vent en leg die ondoorgrondelijkheid van jou nou eens bloot?
Want ik snap geen bal van jou.
En dat zal ik ook wel nooit doen zo.

0 gedachten over “Schreeuw het uit

  1. Uitschreeuwen… Je geeft zelf het goede voorbeeld… Wegstoppen is niet de oplossing, maar het weg doen. Uiten en dan van je af laten groeien… Sterkte ermee, ik weet hoe makkelijk het getypt is ten opzichte van hoe je dat doet…
    Kus!

    1. ik schreeuw er af en toe op los… ook in geschreven woord. ik gooi bijna alles er zo uit inderdaad. is misschien ook niet altijd helemaal verstandig en juist, maar ik ben slecht in opkroppen :-S Maar soms wil ik zó graag dat anderen dat nou ook eens doen, gewoon duidelijk zeggen wat ze voelen/vinden/denken… xx

  2. Er zijn mensen die kúnnen dat écht niet: zich uiten. Misschien hebben ze dat nooit geleerd (bv van hun ouders). Je kunt knijpen wat je wilt maar uit een grapefruit krijg je echt geen sinaasappelsap.
    Desondanks, blijf wel jezelf uiten, anders wordt je gek!
    Knuffel

    1. al was het maar citroensap, ik neem zuur ook voor lief… en ik weet dat er mensen zijn die dat niet kunnen maar soms zou ik zó graag willen dat ze eens een kik geven, me een kleine glimp van hun innerlijk gunnen… zal ik wel nooit krijgen vrees ik. maar soms hè, soms…

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *