"Eikel eersteklas"

"Eikel eersteklas"

Een frequente gedachtengang van mij.
“Wat ben je éigenlijk toch een….”
Komt puur door de regelmatig vaute inschattingen van mezelf.
Ik kan niet zeggen dat mijn mensenkennis nou zo geweldig goed is.
Ik vind bijna iedereen aardig, ik vind veel mensen ontzettend lief.
Van een heel stel daarvan hou ik zelfs met heel mijn hart.
En zij van mij, da’s wit achter zwart 😀
Maar soms kom ik er dus na een tijdje achter.
Vallen de oogkleppen af en zie ik weer scherp.
En dan komt die gedachte dus.
Maar gelijk daarna volgt: “Ik stomme trien, wéér niet gezien.”
Ik heb een roze bril op sterkte nodig.
Het liefst multifocaal.
Eikol…
Genezen.

0 gedachten over “"Eikel eersteklas"

  1. Kan ik het goedmaken?
    Grapje, ik weet (99% zeker) dat ik in je zesde zin van je blog thuishoor.
    En mensenkennis is wel een uniek iets. Mensen die zeggen het te hebben bewijzen regelmatig het tegendeel. En wat heb je aan mensenkennis eigenlijk? Het belemmert je slechts in je spontane zelf te zijn.
    Zie eikols maar beter als ” collateral damage”
    Snel vergeten en weer verder je unieke zelf zijn waar velen van ons zo van houden.
    XXXX

    1. Ach… those minor mistakes… Ik leer ’t ook steeds beter merk ik. Met elke fout een beetje slimmer. En een steeds beter ingestelde bril. Als ik 90 ben, weet ik precies hoe de mens in elkaar steekt (en zie ik geen steek meer) ;-P

  2. Hi Lou,
    Vorige week was ik bij de opticien -ik ook Nanda- , ondanks advies besloten voorlopig niet aan de bril te gaan, maar zo’n roze bril … daar zou ik echt voor gaan.
    groetjes,
    Dorothé

  3. Ach Lou
    helaas of gelukkig ,
    ge zijt niet de enige 😉
    Enige ´fout´dat je denkt dat anderen zijn zoals jij bent
    en zoals jij denkt.
    Net vanavond stukkie over getypelt…………..
    het leven is niet hard, maar mensen wel.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *