Weten

Weten

Ergens heb ik het weer.
Dat onbestemde gevoel.
Ik heb’ t vaker. Te vaak…
De sensatie dat ik mensen verlies.
Uit het oog. Niet uit mijn hart…
Te weinig contact.
Te veel ander leven. Real life?
Zij zijn mijn real life… maar
toch ongewild meer op de achtergrond.
Ik wil ze weer vooraan…
Op de voorgrond.
Maar daarheen trekken kan ik ze niet.
Duwen schiet ook al niet op…
Alledaagse stress en zorgen.
Eindeschooljaarsperikelen.
Een baby die heel binnenkort gaat komen.
Werkpieken en energiedalen.
Een abrupt beeindigde liefde.
Een kanonskogelrace…
Kapotte huwelijken en nieuwe huizen.
Erin hakkende ziekte en pijn.
Jouw tijd. Mijn gebrek aan.
Levens die langzaam uiteen drijven.
Ik wil zo graag anders…
Ik wil dat nét iets vroeger weer terug.
Dat gevoel zonder woorden.
Die woorden met gevoel.
De diepe maar heerlijk losse gesprekken.
En de liefdevolle stiltes…
Ik wil enkel dat jullie het weten.
Nog net zoveel in mijn hart als voorheen.
Ik weet dat jullie dat weten.
Nou ik nog…

0 gedachten over “Weten

  1. Hi Lou,
    Zelf ervaar ik regelmatig dat ik bij mensen naar de achtergrond raak, maar ik neem ze dat nooit kwalijk want ik weet dat ieders leven heel vol is en dat je vaak keuzes maakt volgens de waan van de dag. Die momenten dat je elkaar dan nog wel echt bereikt zijn des te waardevoller.
    groetjes,
    Dorothé

    1. maar dat bedoel ik dus ook… het is vooral ook mijn achtergrond waar de mensen geraken… en dat wil ik helemaal niet. maar ieders leven verandert zo snel, zoveel nieuwe ontwikkelingen, dan gebeurt dat gewoon, zonder dat je het eigenlijk wil. dit blog was trouwens onbedoeld ruw materiaal. ik wilde nog helemaal niet publiceren, enkel opslaan. maar de app dacht daar anders over º_º

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *