Cis-ter…

Cis-ter…

Een laatste groet.
Een laatste snik.
(nee, dat kan ik niet beloven)
Cis…
je bent weg.
en toch blijf je altijd hier.
het prachtige gedicht op je rouwkaart moet ook ik delen…

Sub finem
En nu nog maar alleen
het lichaam los te laten-
de liefste en de kinderen te laten gaan
alleen nog maar het sterke licht
het rode, zuivere van de late zon
te zien, te volgen-en de eigen weg te gaan.
Het werd, het was, het is gedaan.

(*M. Vasalis*)

0 gedachten over “Cis-ter…

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *